Jenny Lane
Net terug van het concert die zie hield in Simplon te Groningen. Geweldig! Had haar al zien en horen optreden in het voorprogramma van Joss Stone, maar gelukkig hoefde ik niet lang te wachten tot ze weer naar Groningen zou komen. Onwijs goed stemgeluid waar je kippenvel van oploopt. Ik ben er de volgende keer weer bij! Lane rules!!!
..
Laura jansen
Laura Jansen kwam plots opzetten. De singer/songwriter, dochter van een Amerikaanse moeder en een Nederlandse vader, is al 9 jaar woonachtig in de USA. Met haar innemende persoonlijkheid, kristalheldere stem en onverbloemde muzikaliteit stapte ze tijdens haar bliksembezoek aan Nederland vele huiskamers en muziekharten in met haar vertolking van haar debuutsingle 'Single Girls' in het Tv-programma De Wereld Draait Door.
................
'Single Girls' was een voorproefje van Laura's onlangs verschenen debuutalbum ' Bells' : een mix van donkere, alternatieve popliedjes en gevoelige pianosongs. Het was John Ewbank, die Laura Jansen ontdekte en naar Nederland haalde, nadat hij haar clip voor het nummer 'Bells' had gezien. Hij bracht haar in contact met Universal Music, die haar een platendeal aanbood.
De rest lijkt nu al geschiedenis. Laura's muzikale carrière begon met haar studie aan het Rotterdamse Conservatorium, die haar uiteindelijk deed belanden op het Berklee College of Music in Boston, waar ze de fijne kneepjes van songwriting en protools leerde. "Voor mij was het een natuurlijke stap om naar de USA te gaan. Ik had zo'n zin om mijn eigen ding te doen en mijn eigen stijl te vinden." En dus pakte ze haar koffers en vertrok naar Boston.
Na voltooiing van de opleiding verhuisde ze naar Nashville, een stad vol singer/songwriters. "Maar ik ben geen country schrijver, en dat werd toch wel verwacht. Ik hoorde steeds meer muziek uit LA en dacht daar moet ik zijn". Haar verhuizing naar de stad der engelen bleek een schot in de roos. Na lang aandringen trad ze toe tot het kringetje artiesten dat regelmatig optreedt in het Hotel Cafe, een zaal die vele succesvolle artiesten heeft voortgebracht, waaronder John Mayer, Katy Perry, Jason Mraz, Sara Bareilles en Joshua Radin. Met die laatste tourde Laura zes weken lang door de USA, trad zelfs op tijdens de bruiloft van Tv-ster Ellen DeGeneres en werd al snel beschouwd als het nieuwe veelbelovende talent uit de Hotel Cafe scene. "Ik heb het geluk deel uit te maken van een bloeiende gemeenschap van singer/songwriters die elkaar steunen.
Het is te vergelijken met wat er in Greenwich Village gebeurde in de jaren zestig met folkartiesten als Bob Dylan en Joni Mitchell. The Hotel Cafe zit verstopt in een steeg middenin Hollywood, maar alle muziekprogram-meurs, platenbonzen en Tv-studio’s weten het keer op keer te vinden om nieuw talent te ontdekken." Niet alleen haar contacten via het Hotel Cafe leverden haar kansen op. Via MySpace en Twitter wist Laura op eigen kracht in korte tijd een grote fanbase op te bouwen. "Ik zou geen carrière hebben zonder internet. Ik krijg dagelijks mail van nieuwe fans, en via MySpace kwam ik in contact met een filmstudente die mij een gratis clip aanbood voor 'Bells'. Ik ben een echte nerd, hou van alles dat internet te bieden heeft: Twitter, Facebook, Hyves."
Jenny Lane
Het vaderlandse meisje Jenny Lane mag de avond openen en deze theatrale dame doet het vooral bij de feministen midden voor in de zaal erg goed. Achterin zijn de reacties op Jenny, wie onlangs haar debuutplaat uitbracht, nogal gematigd. Wat ze neerzet is vooral best schattig, maar het komt helaas behoorlijk flets over. Voor de nuchtere bezoeker voelt het alsof ze een karakter speelt, eentje die op de planken behoorlijk anders is dan in het gewone leven. Dat dit opborrelt is een teken dat ze het echter niet met verve doet. Na een set van 35 minuten, waarvan ze er minsten 10 volpraat, is het echte wachten op Joss Stone begonnen.
...............
Joss Stone
De tweeëntwintigjarige Britse schone Joscelyn Eve Stoker, oftewel Joss Stone, kwam vorig jaar alweer met haar vierde plaat. Color Me Free is alweer haar vierde plaat in zes jaar, een vrij hoge score wat betreft productiviteit. Nadat ze eerder de Westergasfabriek en de Melkweg aandeed voor de promotie van deze plaat, stond ze op 9 maart 2010 in onze Groningse Oosterpoort.
......................
...........
Van een ombouwpauze is geen sprake en na een twintigtal minuten lopen de bandleden naar hun toegewezen plek op het podium. Het enthousiaste publiek verwelkomt de band, en later Joss, met oorverdovend applaus. Het allereerste wat opvalt: wat is ze mooi! Vanaf opener ‘The Choking Kind’ merkt ze dat het goed zit vanavond en het publiek beantwoord deze synergie door middel van het gooien van knuffelbeertjes- en hondjes op het podium. Al gauw staat de teller op zeven, met als absolute uitschieter een knuffelhond welke half zo groot is als Joss zelf. Nadat ze ‘Don’t Cha Wanna Ride’ aankondigt als zijnde een dom maar schattig liedje, gaat het spreekwoordelijke dak eraf en met de jamsessies tovert ze met behulp van haar band de Groningse zaal om in een swingpaleis. Haar stem is kraakhelder en meer dan krachtig. Lange uithalen, snelle passages en ritmewisselingen, alles haalt ze met verve. Haar band net zo, de twee achtergrond zangeressen, bassist, gitarist, toetsenist, drummer en saxofonist creëren een bijzonder mooie muzikale saus, welke voor de volle honderd procent bij de stem van Joss past.
Als ‘Fell In Love With A Boy’ resulteert in een jamsessie welke rond de tien minuten inklokt, wordt ze welhaast verlegen van al het lawaai wat het publiek als dank produceerd. Ze noemt het publiek “The loudest crowd of the tour” en laat ook nog een nieuwgeschreven nummer de revue passeren. Als Joss en band na anderhalf uur even de kleedkamers opzoeken klinkt er zoveel gejuich en geklap dat ze wel terug moeten komen. Dit gebeurd er dan ook, en het publiek wordt a capella bedankt voordat de echte afsluiter gespeelt wordt. Na deze show rest er nog te zeggen: wat een prachtmens!
